Sanda Sardelić, Dragan Ljutić, Jugoslav Bagatin, Nediljko Pivac, Zvonko Rumboldt
Učinak noradrenalina na površinske vene šake bolesnika na kroničnoj hemodijalizi

Sažetak
U namjeri da se odgovori na pitanje je li poremećaj venokonstrikcije moguć razlog narušenoj hemodinamskoj stabilnosti dijela bolesnika na hemodijalizi, provedeno je ispitivanje venske reaktivnosti u 18 bolesnika s kroničnom bubreľnom insuficijencijom na acetatnoj hemodijalizi. Devet uremičara (4 muškarca i 5 žena) prosječne dobi 48,6±9,1 godina koji su imali simptomatsku hipotenziju tijekom dijalize i u kojih je arterijski tlak nakon hemodijalize u stojećem poloľaju padao za viąe od 30/10 mm Hg sačinjavali su skupinu bolesnika sklonih hipotenziji, a preostali (5 muškaraca i 4 žene) prosječne dobi 49,1±9,5 godina, normotenzivnu skupinu. Bolesnici čiji je tlak u leľećem poloľaju nakon hemodijalize bio >150/90 mm Hg smatrani su hipertoničarima. Kontrolnu skupinu sačinjavalo je devet zdravih dragovoljaca. Ispitivanje je provedeno u danu nakon hemodijalize na dorzalnim venama šaka (na ruci bez AV fistule) uporabom testa venokonstrikcije. Na rastuće doze noradrenalina (1, 2, 5 i 10 mg) bolesnici skloni hipotenziji pokazali su slabiji venokonstrikcijski odgovor (medijani: 132, 1132, 789, 1390 venokonstrikcijskih jedinica (VCU)] u odnosu na normotenzivne uremičare (1974, 2280, 3395, 4895 VCU) i zdrave dragovoljce (800, 1600, 2105, 2450 VCU). Zaključuje se da je oslabljena venokonstrikcija na simpatički podražaj moguć razlog hipotenzivnih reakcija jednoga dijela uremičnih dijaliziranih bolesnika. Pretjeran žilni odgovor, kakav je nađen uglavnom u hipertenzivnih dijaliziranih bolesnika, moguće pridonosi patogenezi dijaliza-rezistentne hipertenzije u takvih bolesnika. Hipotenzivne reakcije dijaliziranih uremičara u pravilu ne valja tretirati simpatomimeticima, nego infuzijama kristaloidnih otopina uz elastične povoje na donje udove krajem dijalitičkoga postupka.

Ključne riječi: noradrenalin, venokonstrikcija, uremija, hemodijaliza